السيد محمد تقي المدرسي
37
يس اسماى حسناى الهى (فارسى)
مستقيم » راهى نيست كه بشر خود به تنهايى و بدون استعانت از ذات حق بتواند آن را تشخيص دهد و در آن حركت كند . به عبارت روشنتر ، احتياج بشر به وحى ، نياز حقيقى و واقعى است و هر كس نمىتواند ادّعاى كمال عقل كند و راه صحيح را از غير آن باز شناسد . تا هدايت خداوند نباشد ، صراط مستقيم ميسر نمىشود . مفهوم مُرسَل مُرسَل به شخصى گفته مىشود كه خداوند ، راه صحيح را به او نشان دهد و او آن راه را پيموده ، براى ديگران بيان كند . و اين حكم در كل قرآن جارى است ؛ يعنى از يك آيه ، مىتوان تفسير آيهى قبل و بعد را فهميد . همچنين يك آيه ، شاهد آيهى قبل و بعدش است . در روايت آمده : القُرآنُ يُصَدِّقُ بَعْضُه بَعضاً « 1 » آيات قرآن ، هر يك شهادت بر معنى و حقّانيّت ديگرى مىدهد .
--> ( 1 ) - / متشابه القرآن ج 2 ، ص 35 .